Džejms Bond poznat je po prefinjenom ukusu, skupim odijelima, luksuznim automobilima i omiljenom martiniju koji se služi „promućkan, ne promiješan“. Međutim, gastronomske navike slavnog britanskog špijuna nisu se svodile samo na koktele, šampanjac i kavijar.
U jednom od romana o Bondu pominje se i prilično neobičan doručak, sa namirnicom koju danas rijetko možemo pronaći na jelovnicima.
Riječ je o telećim ili jagnjećim bubrezima, tradicionalnom delikatesu koji je nekada bio uobičajen dio obilnog engleskog doručka.
U romanu „Dr No“ iz 1958. godine, autora Ijana Fleminga, Bond se nalazi u zatočeništvu istoimenog negativca. Ipak, čini se da njegovi otmičari nisu štedjeli na hrani. Za doručak mu služe kajganu na tostu, četiri kriške slanine, englesku svinjsku kobasicu i pečeni bubreg. Uz to je dobio peciva, džemove, sok od ananasa i kafu sa slatkom pavlakom, piše Food Republic.
Prilično raskošan obrok za zatvorenika, ali upravo bi bubreg mogao da iznenadi današnje generacije. Početkom i sredinom 20. vijeka iznutrice su, međutim, bile mnogo popularnije, a bubreg se smatrao poželjnim dodatkom obilnom doručku.
Bubrezi su imali dugu tradiciju u jutarnjim obrocima, naročito među imućnijim slojevima društva tokom viktorijanskog i edvardijanskog perioda. Služili su se u otmenim hotelima i restoranima, a takva jela bila su dio ponude i poznatih ugostiteljskih objekata poput hotela Fairmont u San Francisku.
Ta tradicija nije potpuno nestala. Pečeni bubrezi i danas mogu da se naruče za doručak u londonskom hotelu Dorčester, poznatom po luksuznoj ponudi.
Jedan od klasičnih načina pripreme prilično je jednostavan. Bubrezi se presijeku po dužini, ukloni se tvrdi unutrašnji dio, a zatim se peku na roštilju sa obje strane, najviše nekoliko minuta. Tokom pečenja premazuju se maslacem.
