Radić Klark, rođen 1965. godine u Santjagu, poznat je po eksperimentalnom, poetičnom i inovativnom pristupu projektovanju, pri čemu nerijetko koristi atipične materijale, nastojeći da u što većoj mjeri integriše građevine sa ambijentom u kojem se nalaze.
Inače, dobitnik “Nobela za arhitekturu” ima hrvatsko porijeklo. Njegova porodica je sa Brača, a njegov pradjed emigrirao je u Čile 1919. godine.
Radić Klark stoji iza niza projekata koji su nailazili na oduševljenje javnosti – od rezidencijalnih objekata, preko zgrada javne namjene, sve do privremenih instalacija. Među njegovim najpoznatijim djelima su paviljon u okviru Serpentinske galerije u Londonu, te teatar Biobio u Konsepsionu u Čileu.
Podsjetimo, Prickerova nagrada dodjeljuje se arhitektama čiji rad je prepoznat kao izuzetan doprinos ljudskoj okolini kroz umjetnost arhitekture.
Radić Klark je 55. dobitnik priznanja koje se dodjeljuje od 1979. godine.
Žiri je istakao kako je Radić Klark naročito nadaren da kreira prostore koji izazivaju emotivnu i iskustvenu povezanost sa ljudima, pri čemu nastoji da premosti tradicionalne granice između materijalnosti i atmosfere.
