U okviru kampanje za predsjednika SAD, na nacionalnoj televiziji NBC suočili su se tadašnji potpredsjednik, kandidat republikanaca Ričard Nikson i senator, kandidat demokrata Džon Kenedi.
Kenedi je zahvaljujući ovom duelu uspio da uvjeri građane da zaslužuje njihovu podršku.
Utisci nakon debate bili su da je Kenedi bio ubjdeljiv, nasmijan, opušten, dok se za Niksona komentarisalo da je bio nervozan i odbojan. Kenedi je na izborima održanim 8. novembra pobijedio.
Prvi TV duel u istoriji poslao je političarima širom svijeta poruku ne samo o značaju pojavljivanja na televiziji, već i o govoru tijela, načinu izlaganja, pa i samom izgledu koji utiče na formiranje utiska gledalaca.
Nakon duela krenule su glassine da je u studiju bilo sve podešeno kako bi se Kenediju izašlo u susret, odnosno da je mikrofon bio prilagođen njegovom glasu, da se namjerno insistiralo da kandidati stoje, iako se znalo da Nikson ima problem s nogom i da je u studiju dodatno pojačano grijanje.
Slične trikove, u skladu sa tim kome su uređivačkom politikom davale podršku, izvodile su gotovo sve televizije na kojima su se kandidati pojavljivali tokom kampanje.
Od tog trenutka na pripremi za televizijske nastupe predsjedničkih kandidata rade čitavi timovi ljudi, a taj segment kampanje već decenijama prisutan je u cijelom svijetu.
