Bombaška afera je dugo i pažljivo spremana među srpskim vlastima, a otkrivena kad je Stevan Rajkovic donio bombe na Cetinje.
Na Cetinju je pokrenut sudski proces protiv 52 lica optužena za namjeru državnog puča u Crnoj Gori i likvidacije crnogorskog knjaza Nikole, ministara i članova porodice Petrović Njegoš, u oktobru 1907.
Atentat na državni vrh bilo je planirano da izvrši urotnička grupa crnogorskih studenata u Beogradu, koju je kao svoju filijalu organizovala Crna ruka.
Crna ruka je bila tajno društvo, zvanično osnovano pod imenom „Ujedinjenje ili smrt“ u Kraljevini Srbiji 10. juna 1910. godine, a djelovala je i prije toga, izvršivši Majski prevrat 29. maja 1903. u kojem su ubijeni kralj Aleksandar Obrenović i kraljica Draga Obrenović, i time je prekinuta loza dinastije Obrenovića.
Poznata i pod nazivom "Ujedinjenje ili smrt" bila je tajna srpska teroristička militaristička organizacija, osnovana 1911. godine, iako je nastala kao prirodni nastavak neformalne zavjereničke grupe koja je učestvovala u pučun1903. godine i tajnim operacijama koja je Kraljevina Srbija potom vodila protiv Turske i Austro-Ugarske Monarhije.
Organizatori pokušaja terorističkog čina iz redova crnogorske studentske omladine koji su se školovali u Beogradu, uz podršku osoba iz visoke zvanične srpske politike i uz pomoć srpskog ministarstva vojnog, nabavili su bombe i donijeli ih tajno iz Kragujevca u Kotor.
Zavjera je otkrivena kada je Stevan Rajković, jedan od učesnika, iz straha da ga kotorske vlasti ne otkriju, bombe donio na Cetinje.
U procesu, koji je trajao do 13. juna, šest osoba je osuđeno na smrt, tri na doživotnu robiju, četrdeset na kaznu zatvora od dvije do dvadeset godina, a tri su oslobođene zbog nedostatka dokaza.
Prvooptuženi je bio Stevan Rajković, koji je na kraju procesa osuđen na 15. godina zatvora.
