Opsada Sarajeva bila je jedna od najdužih opsada u istoriji modernog ratovanja i najduža opsada jednog glavnog grada svih vremena. Trajala je 44 mjeseca, od 5. aprila 1992. do 29. februara 1996. Godine, što je tri puta duže od opsade Staljingrada, a u prosjeku je 329 projektila ispaljivano na grad dnevno.
Ukupno je ispaljeno oko 50.000 tona topničkih projektila na grad. Sukobljene strane bile su Vojska Republike Srpske, uz podršku zvaničnog Beograda, koja je s 18.000 rezervista opkolila grad, i Armija Republike Bosne i Hercegovine, uz Hrvatsko vijeće obrane Sarajevo, koji su branili grad, kao i paravojne formacije na objema stranama.
Tokom opsade, grad je bio gotovo potpuno odsječen od ostatka države te je nastala nestašica hrane, električne struje, plina, lijekova i vode, tako da su Sarajlije znale ići do rijeke Miljacke radi napajanja, gdje su često bili izloženi vatri iz snajpera.
Ujedinjene nacije su tokom tog razdoblja konvojima snabdijevali građane Sarajeva hranom, lijekovima i gorivom za generatore u bolnicama, jedinom pekarom tada u gradu te središnjom pumpom za vodu.
Prema Istraživačko dokumentacijskom centru (IDC), opsada u Sarajevu je uzrokovala 14.011 žrtava, od čega je 7.808 ljudi preminulo 1992, a 3.392 1993. godine, čime je to najveće stratište rata po ljudskim gubicima. Ljekari glavne bolnice u gradu su javili da su primali pet do petnaest ranjenih žrtava snajpera dnevno.
