Zahvaljujući odlukama jednovjernog i jednonacionalnog žirija, crnogorska javnost upoznala se s likom i djelom još jednog Mićovića iz čuvene vladičanske porodice Mićović, poznate po helikopterskom ustoličenju s već slavnim odjekom u narodnoj kulturi duboreza.
Uzroci novoga skandala odavno su i uveliko svima poznati. Neki se s njima ponose, dok ih drugi ignorišu i ne priznaju. Uzmemo li samo period od obnove crnogorske nazavisnosti 2006. godine do danas, uviđećemo da se radi o izostanku vizije razvoja crnogorske kulture i pomanjkanja hrabrosti i odlučnosti bivše vlasti da se oslobodi velikosrpskih, bjelaško-četničkih kadrova iz raznih državnih, naučnih, kulturnih i obrazovnih institucija, što nas dovodi do potonjeg pogubnog djelovanja političkih idiota (prema grč.ἰδıώτες: neznalica) iz GP Ura, koji su nakon tridesetoavgustovskih parlamentarnih izbora krenuli u rekonstrukciju sistema upravo s pristalicama bjelaško-četničke ideologije i velikosrpske politike što predstavljaju retrogradne – anticrnogorske, antrigrađanske i antievropske snage u Crnoj Gori.
Tako su politički idioti iz GP Ura s pristalicama antigrađanskog i antievropskog društva krenuli u nadogradnju i izgradnju građanskog i evropskog društva Crne Gore. Kad udružite cca 10% građanskih i evropskih snaga s cca 90% antigrađanskih i antievropskih snaga dobijete, na primjer, Vesnu Bratić na čelu četvororesornog ministarstva.
Kad krenete s Vesnom Bratić u rekonstrukciju i nadogradnju prosvjetnih, kulturnih i naučnih politika i sistema dobijete urušavanje i dekonstrukciju tih politika i sistema. A kad vam je već poznat bekgraund Vesne Bratić, njeno pretpolitičko djelovanje, a zatim, kroz godinu i kusur ministrovanja, dobijete potvrdu o pogubnosti njenog svetosavskog svjetonazora za crnogorsko društvo, i opet ne glasate za interpelaciju o njenoj smjeni s ministarske funkcije, onda više nije riječ o političkom idiotizmu, nego o političkoj korupciji i prevari sopstvenih birača.
Kad tri od četiri poslanika GP Ura ne glasaju za smjenu Vesne Bratić, nego podržavaju permanetno urušavanje i preoblikovanje crnogorske prosvjete, nauke i kulture u provincijsko svetosavsko ruho, onda tri od četiri poslanika GP Ura direktno podržavaju i rade na ostvarivanju planova „srpskoga sveta.“
Svijeta u kome se Crna Gora, u kulturološkom pogledu, svodi na srpsku provinciju. Na provincijsku kulturu, oslobođenu sopstvene crnogorske samosvjesnosti i samobitnosti.
Na kulturni prostor u kome dominira šovinistički, velikosrpski nipodaštavajući odnos prema crnogorskome jeziku, crnogorskoj književnosti i kulturi, a sljedstveno tome i prema crnogorskoj naciji, što dalje vodi u rastakanje i razaranje crnogorske multikulturalnosti i građaskog društva. Svijeta u kome se, blagodareći političkim idiotima iz GP Ura, crnogorsko društvo danas bavi skandalom u izvedbi žirija za dodjelu nagrade „Miroslavljevo jevanđelje.“ Skandalom zvanim Milutin Mićović iliti „Luče u tami Crne Gore“.
Međutim, iz perspektive srpskog sveta koji nam kreiraju političke elite u Mićovićevu uratku nema ništa sporno. Sadrži sve elemente naučnog naklapanja pristalica bjelaško-četničke ideologije. Kako nam objašnjava član žirija i član CANU-a Siniša Jelušić – kad Mićović napiše da su Crnogorci bez srpstvanula-ljudi, ništa ljudi, neljudi, nikogovići… otpadnici od svog porijekla, od istine, od svjetlosti… poput srpskih Muslimana, srpskih Hrvata i srpski Albanaca–nije to Mićovićev stav, nego Njegošev, a Mićović je samo tumač Njegoševih riječi. Kako nas podučava akademik Jelušuć, ljudi koji su s Njegošem na usnama klali i ubijali tokom ratova devedesetih godina, nijesu klali u svoje ime, nego u Njegoševo, nijesu ti ljudi klali i ubijali, nego Njegoš, oni su samo tumačili Njegoševe riječi i izvršavali Njegoševu volju.
Možda vam je sad jasnije zašto se CANU ne glaska, odnosno zašto tek sad dobijaju hrabrosti, poput akademika Jelušića, da se povremeno glasnu. Stvara se klima u društvu đe njihovi kvazinaučni, velikosrpski stavovi neće biti osuđeni od većinske javnosti. A još važnije, neće biti osuđeni od vlastodržaca. Stoga, u narednom periodu možete očekivati veći broj naučnih naklapanja i glasova koji dolaze iz Crnogorske akademije nauka i umjetnosti, samo da Vlada Zdravka Krivokapića podura, Bog da ih vidi.
Ali zato nećete čuti dovoljan broj glasova iz crnogorske građanske i naučne javnosti. Nećete čuti njihove osude i viđeti konkretne korake u sprečavanju kulturne devastacije i kulturne okupacije crnogorskoga društva.
Raznim mićovićima i jelušićima otvorena su vrata crnogorske kulturne, umjetničke i naučne scene za propagandu srpskog sveta kroz kvazinaučne uratke s državnim pečatom. Kad kroz razne programe besplatnih udžbenika ti uratci stignu u vaspitno-obrazovne ustanove, za relativno kratak period imaćemo generacije srpskih njegoša spremnih za „trijebjenje gube iz torine“. Imaćemo na djelu istinski srpski svet. Nek’ nam je sa srećom!
