Tokom početaka, telefonska služba korišćena je isključivo kao službena veza.
U to doba telefonima su se mogli služiti oblasni upravitelji pošta u Cetinju, Podgorci, Nikšiću, Kolašinu i Baru, politički komesari u Andrijevici i Žabljaku, predsjednik opštine u Ulcinju, plemenski kapetan u Grahovu i ministri i načelnici ministarstava.
Međutim, tri godine kasnije postala je dostupna i za javni saobraćaj.
Ipak, treba pomenuti i to da su prvi telefoni u Crnoj Gori, ujedno i među prvima na Balkanu, instalirani još 1900. godine na Cetinju.
Do danas su, kao i u ostatku svijeta, telefonske komunikacije u Crnoj Gori evoluirale velikom brzinom. Otud, naša država sada je jedna od onih koje na čitavoj planeti prednjače po broju mobilnih telefona po glavi stanovnika.
