Ovakav zakon predstavlja novinu u crnogorskom zakonodavstvu, pa je razmjena mišljenja sa predstavnicima EK doprinijela donošenju odluka i rješenja koja će u Crnoj Gori kreirati povoljniji ambijent, kako za pružaoce usluga u Crnoj Gori, tako i za pružaoce usluga iz država Evropskog ekonomskog prostora (EEP).
Jedna od obaveza koja proizilazi iz Direktive o uslugama jeste i osnivanje jedinstvene kontakt tačke, omogućavanje prekograničnog pružanja usluga u Crnoj Gori, kao i upravna saradnja između država EEP.
O kompleksnosti procesa govori činjenica da su zemlje Evropske unije imale rok od tri godine da implementiraju direktivu u svoj pravni sistem kroz donošenje horizontalnog zakona, kao i izmjenom sektorskih propisa na koje se direktiva odnosi.
