Arheolozi su uočili značenje u linijama, zarezima, tačkama i krstovima na predmetima poput mamutskih kljova starih čak 45.000 godina u pećinama u Njemačkoj.
Do sada se vjerovalo da je prvo pismo nastalo prije oko 5.000 godina u Mesopotamiji, na teritoriji današnjeg Iraka.
Precizno značenje simbola u Njemačkoj ostaje misterija.
Predmeti su navodno iz perioda prije nego što se Homo sapiens preselio u Evropu iz Afrike, gdje se susreo sa neandertalcima.
Do sada su naučnici smatrali da se pismo razvilo u Mesopotamiji oko 3.000. godine prije nove ere, poslijje čega su se pojavili hijeroglifi u Egiptu.
„Nizovi znakova iz kamenog doba su rana alternativa pisanju“, kaže Kristijan Benc, profesor sa Univerziteta Sarland, jedan od autora novog istraživanja.
Rad sugeriše da su naši preci iz kamenog doba bili pametni kao i današnji ljudi, prema istraživačici Evi Dutkijevič iz berlinskog Muzeja praistorije i rane istorije.
„Do sada smo samo zagrebali površinu onoga što se može pronaći u smislu nizova simbola na širokom spektru artefakata“, kaže ona.
Tim je analizirao više od 3.000 znakova na 260 predmeta kako bi otkrio ono što nazivaju DNK pisanja.
Neki od predmeta potiču iz 37 kilometara dugog pećinskog sistema zvanog Lonetal u Baden-Virtembergu, u južnoj Nemačkoj.
Na malom mamutu isklesanom od kljove, istraživači su pažljivo analizirali ugravirane redove krstova i tačaka.
A na artefaktu nazvanom „adorant“ iz pećine Gajsenklosterl u dolini Ahtal, identifikovali su redove tačaka i zareza na pločici od slonovače koja prikazuje čovjeka-lava.
Vjeruju da raspored oznaka, posebno tačaka na poleđini, pokazuje da su šare služile za komunikaciju.
Istraživači vjeruju da su ljudi iz kamenog doba namjerno uklesali ove simbole kako bi komunicirali poruke, značenje i prenijeli misli.
„Naši rezultati takođe pokazuju da su lovci-sakupljači u paleolitskoj eri razvili sistem simbola koji ima statistički uporedive informacije sa najranijim protoklinastim tablicama iz drevne Mesopotamije – punih 40.000 godina kasnije“, kaže Benc.
Ključ za pronalaženje značenja je u gustini simbola.
Pronašli su veliko ponavljanje znakova i predvidivost u narednim simbolima što je „uporedivo sa mnogo kasnijim protoklinastim pismom“, prema Bencu.
Otkrili su i da su šare gušće na figuricama nego na alatima.
Tim kaže da to pokazuje da je komuniciranje znakovima bilo veoma važno za ljude iz paleolita.
„Bili su vješte zanatlije. Može se vidjeti da su nosili predmete sa sobom koji su veoma dobro stajali u ruci, bili su baš odgovarajuće veličine“, kaže Dutkijevič.
