Prijedlog koji je navodno trenutno u razmatranju ide dalje od toga da automobil samo prikazuje ograničenje brzine. Umjesto jednostavnog upozoravanja vozača, sistem bi mogao koristiti satelitsko pozicioniranje i ugrađene senzore kako bi odredio lokaciju automobila, uporedio je s lokalnim ograničenjem brzine i smanjio snagu motora ako vozač prekoračuje dozvoljenu brzinu.
Pristalice vjeruju da bi ova tehnologija mogla značajno smanjiti broj žrtava u saobraćaju, međutim, vozači vjerovatno ne bi bili oduševljeni, piše Klix.ba.
Današnji ISA sistemi uglavnom koriste kombinaciju kamera, GPS podataka i mapa kako bi odredili ograničenje brzine. Od jula 2024. godine svi novi automobili prodani u EU moraju biti opremljeni ISA sistemom. U njegovom trenutnom obliku vozači ga mogu zaobići ili isključiti, iako se sistem obično ponovo aktivira svaki put kada se automobil ponovo pokrene.
Ovi sistemi uglavnom rade dovoljno dobro kao sloj upozorenja, ali nisu nepogrešivi i ponekad pogrešno prepoznaju ograničenje brzine. To može biti posebno značajno kod automobila koji više ne bi samo pokazivao ono što misli da je ograničenje brzine, nego bi ga aktivno provodio. Pogrešno očitan znak ili loše ažurirana mapa danas su samo neugodnost, ali bi sutra mogli postati sigurnosni problem ako ova tehnologija bude uvedena.
Očigledan najgori scenarij bio bi automobil koji se kreće brzinom na autoputu, a zatim iznenada odluči da je ušao u zonu ograničenja od 50 km/h.
Thatcham Research, koji se navodi u originalnom izvještaju, upozorava da trenutni testovi za odobravanje vozila ne odražavaju u potpunosti način na koji ovi sistemi rade u stvarnim uslovima. Automobil može proći EU test ISA sistema zasnovan na pređenoj udaljenosti, a da i dalje pravi ponovljene greške pri stvarnim promjenama ograničenja brzine.
Prema trenutnom procesu odobravanja u EU, ISA sistemi se procjenjuju prema tačnosti tokom određene pređene udaljenosti, ali Thatcham tvrdi da to ne odražava ono što vozači doživljavaju kada se ograničenje brzine promijeni. U njihovim testovima u stvarnim uslovima, najlošije rangirani automobil ostvario je tačnost od 91,3 posto kada se računala udaljenost, ali samo 74,3 posto kada se ocjenjivala svaka pojedinačna promjena ograničenja brzine, što znači da je pokazivao pogrešno ograničenje otprilike jednom od četiri puta. Čak je i najbolji automobil pao sa 98,39 posto tačnosti prema udaljenosti na 90,3 posto tačnosti prema konkretnim događajima promjene ograničenja.
Thatcham je takođe pronašao automobile koji su u Velikoj Britaniji prikazivali nemoguća ograničenja brzine, 5 milja na sat (oko 8 km/h) i 100 milja na sat (oko 161 km/h), upozoravajući da ponovljene greške mogu dovesti do toga da vozači prestanu vjerovati sistemu i koristiti ga. To je dovoljno loše kada sistem samo upozorava vozača, ali postaje mnogo ozbiljnije ako može usporavati automobil.
EU je već zahtijevala da novi automobili imaju više sigurnosnih tehnologija, uključujući upozorenja na prekoračenje brzine, detektore pospanosti, upozorenja na ometenu vožnju i uređaje za bilježenje podataka o događajima. Sada čak propisuje da svi novi automobili moraju imati instaliranu pripremu za povezivanje s uređajem koji bi mogao detektovati prisustvo alkohola kod vozača i spriječiti vožnju. Grupe za zaštitu potrošača, proizvođači automobila i ljubitelji automobila kritizirali su ove prijedloge nazivajući ih "tehnologijom dadilje" (nanny tech) i protive se onome što smatraju pretjeranim miješanjem.
Zbog toga nije jasno da li bi Evropljani prihvatili ovaj prijedlog. EU za sada nema zvaničan plan da uvede obavezna ograničenja brzine koja bi se provodila putem satelita, a ako to ikada pokuša, mogla bi se suočiti s ozbiljnim političkim i javnim otporom. Vozači se već žale na automobile koji stalno proizvode zvučna upozorenja, a još manje će im se svidjeti automobili koji ih prisiljavaju da uspore, posebno ako se to događa zbog pogrešno prepoznatog ograničenja brzine.
