Nebo iznad Zapadne Australije juče je zasjalo u snažnim nijansama crvene, stvarajući prizor koji je djelovao gotovo nadrealno, pa i pomalo apokaliptično. Iako upečatljiva, ova pojava ima sasvim jasno naučno objašnjenje.
Sunčeva svjetlost, koja nam na prvi pogled izgleda bijelo, zapravo je sastavljena od čitavog spektra boja. Te boje se raspršuju pri prolasku kroz atmosferu, u dodiru sa molekulima gasova, česticama prašine i sitnim kapljicama vode. Kada je Sunce visoko na nebu, kraće talasne dužine – poput plave – lakše se raspršuju, zbog čega nebo vidimo kao plavo.
Situacija se mijenja kada je Sunce nisko, tokom izlaska ili zalaska. Tada njegova svjetlost prolazi kroz deblji sloj atmosfere, pri čemu se plavi dio spektra gotovo u potpunosti rasprši, dok do posmatrača stižu duže talasne dužine. Upravo zbog toga nebo poprima tople, crvene i narandžaste tonove.
Intenzitet tih nijansi dodatno raste kada se u vazduhu nalazi veća količina sitnih čestica – poput prašine, dima ili zagađenja. U ovom slučaju, pretpostavlja se da su snažni vjetrovi ciklona Narelle podigli velike količine pustinjskog pijeska i unijeli ih u atmosferu.
Takve čestice uzrokuju takozvano Mieovo raspršenje, koje dodatno pojačava crvene i narandžaste tonove. Zbog toga nebo može dobiti još dramatičniji izgled, prelazeći čak u tamne, gotovo krvavo crvene nijanse.
