“Uvjeren da se ne radi povodom istih sankcija o nastavku i spoljne politike Đukanovićeve vlasti, koja je nakon mutnih poslova sa ruskim tajkunima oko KAP-a zauzela vodeće mjesto u antiruskoj politici i propagandi u inače jakoj konkurenciji na Balkanu – ukazujem na neke uzroke i posledice nastale situacije: nesporno je da se može prioritetno voditi evropska politika uz čuvanje ekonomskih interesa, kako kratkoročnih tako i onih dugoročnih. Mnogo je primjera koji potvrđuju takava iskustva. Treba li podsjećati da nije, i to s razlogom, zaustavljena ogromna njemačko-ruska investicia “Sjeverni tok”, da velike evropske energetska firme iz Francuske, Njemačke, Austrije, Italije, i jedna Anglo-Holandska su akcionari u ruskom gigantu Gaspromu da ne govorimo o hiljadama preduzeća iz Evrope koje rade u Rusuji”, ističe Lekić.
Kako Lekić smatra, iako živimo u složenom vremenu, pa i prijetnji i uvreda na visokom međunarodnom planu, iskustva govore da je u logici velikih sila da u nekoj novoj fazi resetuju svoje odnose.
“Uz podsjećanje da je uprkos sadašnjem komleksnom tenutku nedavno došlo do telefonskog razgovora Putina i Bajdena na kojem je uspješno dogovoren novi sporazum u posebnoj i važanoj oblasti ograničavanja nuklearnog naoružanja. I u svijetli navedenih činjenica treba sagledavati spoljno politički i ekonomski položaj Crne Gore u kojem se nesporni prioriteti mogu usklađivati sa pragmatskim potezima. I naravno uz sposobnost ozbiljne argumentacije, držanja do dostojanstva zemlje, i naravno politike kao vještine mogućeg”, ističe Lekić.
Dakle, dodaje, jasno je da se u ozbiljnim državnim strategijama na konkretan način uravnotežuju principi spoljne politike sa ekonomskim interesima zemlje.
“Ne treba potcjenjivati građne Crne Gore da možda ne znaju, uzgred i neke istorijsko-kulturne činjenice o odnosima između Crne Gore i Rusije, a posebno velike štete koje će pretprijeti naša ekonomija sankcijama Rusiji, od završnog udarca pokradenih “Plantaža” do takođe jakog udaraca crnogorskom turizmu”, zaključio je Lekić.
