„Tako je u periodu raspada Jugoslavije opozicija koja je branila crnogorski obraz i bez koje ne bi bilo nezavisnosti optuživana da je protuđmanovska, nepatriotska i antisrpska. Time su vladajući DPS i domaći velikosrpski pomagači dugi niz godina prali svoju petokolonaškubiografiju i saučesništvo u agresorskoj i zločinačkoj beogradskoj politici. Nakon što su Miloševićevi kontinuirani vazali ostali bez vlasti kreiran je novi propagandni narativ o "patničkoj" srpskoj crkvi koja se usput "gušila pod teretom" uzurpiranog crnogorskog sakralnog nasljeđa i "ugroženom srpstvu" koje jegodinama "stradalo" sve dok se nije dočepalo vlasti preko litijaškog pokreta navođenog iz Beograda i Moskve“, naveli su iz GI 21. maj.
Kažu kako „ovaj providni narativ nije nestao ni danas jer se “ugroženost” Srba nastavila“.
„Čak i ako zanemarimo činjenicu da su se početkom devedesetih godina ubjedljiva većina njih izjašnjavali kao Crnogorci. Tako su i danas crnogorski Srbi “ugroženi” jer im isti jezik nije dovoljno oficijelan, niti im se ozvaničilo mahanje dvorskom zastavom iz vremena kralja Nikole, koga je inače ista ta politika detronizovala i zabranila mu povratak u Crnu Goru. Iza ovih identitetskih tlapnji uvijek se krio beogradski asimilatorski hegemonizam sa ciljem da se obesmisli građanska država i Crna Gora pretvori u privremenu tvorevinu sastavljenu od stupidnih klero-nacionalističkih politika, još glupljih lidera i zatucanih sljedbenika“, zaključili su iz GI 21. maj.
3
