„Skoro deceniju i po nakon agresije, DPS i SDP i dalje Srbe drže zatočene i diskriminisane, van pravnog poretka; Nebojša Medojević je glasao za Ustav kojim Srbi ne postoje u Crnoj Gori, sem u hipotetičkoj ravni koju pokušava da poništi njegov saborac Andrija Mandić koji je 'pragu' Vojske Jugoslavije zamijenio činom četničkog vojvode, a kasnije u ambasadi SAD-a obećao da će Glavni odbor Srpske narodne stranke ubijediti za NATO integracije za koje se tada, sam zalaže“, navodi se u saopštenju koje je SL proslijedila Portalu Analitika.
Srpska lista dalje tvrdi da je i Srđan Milić takođe za NATO, „iako je partija programom protiv“, dok je Predrag Bulatović „izgubio zajedničku državu, nekada stvarnost, a nekada ideju i ideal koje smo imali i čuvali osam stotina godina“.
„Svemu tome nije se čuditi ako znamo da su iste vojvode i nekadašnji Titovi komunisti i socijalisti koji su koordinisali bataljonima za odbranu Jugoslavije, danas izdali i posljednju liniju svojih ,uvjerenja'.
Ako postoji jedna jedina stvar zbog koje Srbi mogu cijeniti rad Miodraga Lekića, onda je to njegov patriotski stav tokom NATO agresije. Nažalost, u vremenu kada se sjećamo razaranja zločinačke alijanse u koju danas hrle Nebojša Medojević, Ranko Krivokapić i Milo Đukanović, uz legitimitet koji crveni vojvoda obećava za takvu odluku u parlamentu, jasno je da više niko iz parlamentarne opozicije neće protestovati zbog izborne krađe kojom je desetkovan predsjednički kandidat Miodrag Lekić. Znajući da su Andrija Mandić i Predrag Bulatović više voljeli Slobodana Miloševića od Miodraga Lekića, a da je Goran Danilović svojevremeno više volio Mila Đukanovića i Svetozara Marovića nego danas aktuelnog pokradenog nezavisnog kandidata, jasno je zašto opozicija u Crnoj Gori ,snom mrtvijem spava'.
Narednih dana će i formalno biti jasno čime su od strane antisrpskog režima ucijenjeni prvaci parlamentarne opozicije, pa ovoga trenutka imaju isti stav o NATO-u kao i Milo Đukanović, ali i paralelno ćute pred, nasilno proglašenim, predsjednikom Crne Gore iza koga stoji taj isti Đukanović koji se ideološki ne mijenja od 1997. godine, a jedan po jedan vojvoda, sekretar, komesar i serdar dolaze na njegove političke pozicije.
Srba, u međuvremenu, svaki put ima po pet procenata manje. Dokle?“, pitaju se u Srpskoj listi.
