Sa velikom tugom pišem ovo lično pismo Vašem Visokopreosveštenstvu, jer sam Vas, bez ikakve svoje namjere rastužio saslužujući sa ”arhimandritom” Borisom nedavno u Kijevu. Ipak, s punim razumijevanjem, uvjeravam Vas, da to što se desilo, desilo se nenamjerno, a sa razloga što smo u prošlosti opštili sa zajednicom iz Vaše države, nepriznatom od Punoće Pravoslavlja, a sve do obnovljenja našeg opštenja sa Svjatjejšim Vaseljenskim Patrijarhom i drugim Pomjesnim Crkvama.
To, što se desilo 25. maja 2019. godine, dogodilo se bez naše namjere, već usljed nemarnosti i velikog broja saslužujućih sveštenika. Razumijem da Vas je dani događaj rastužio, ali želim da Vas uvjerim, da mi, koji činimo Autokefalnu, sada već Pravoslavnu Crkvu Ukrajine, imamo crkveno i kanonsko opštenje samo i isključivo sa Svetom Velikom Crkvom Hristovom, našom majkom, to jeste Vaseljenskom Patrijaršijom, i samo sa onima sa kim opšti i ona, i ni sa kim više.
Poznati ste mi po Vašem pastirskom i duhovnom radu, kao propovjednik Pravoslavne Crkve, i sa tog razloga, u cjelini Vam otkrivam svoje srce, i molim Vas da shvatite dani događaj, kao jedan od prvih koraka naše mlade Pomjesne Crkve, kao člana porodice Svetih Božjih Autokefalnih Crkava.
