Abiznis

Objavljeni Prijedlozi ugovora za istraživanje i proizvodnju ugljovodonika

Predlogom ugovora za istraživanje i proizvodnju ugljovodonika u podmorju Crne Gore za četiri bloka sa budućim koncesionarima ENI iz Italije i Novatek iz Rusije predviđene su dvije istražne platforme u prvoj fazi istraživanja i dvije potencijalne platforme u drugoj fazi, od kojih će najbliža biti udaljena minimum deset kilometara od obale, istaknuto je danas na konferenciji za novinare povodom objavljivanja teksta dokumenata i njihovog upućivanja u Skupštinu Crne Gore.
Objavljeni Prijedlozi ugovora za istraživanje i proizvodnju ugljovodonika
Portal AnalitikaIzvor

Vladan Dubljević VD direktora Uprave za ugljovodonike je rekao da je period na koji se ugovor dodjeljuje podrazumijeva fazu istraživanja koja ima dva istražna perioda od četiri plus tri godine, kao i fazu proizvodnje koji se daje na 20 godina.

Sa budućim koncesionarima se potpisuje Ugovor o koncesiji za proizvodnju ugljovodonika (PCC), koji reguliše odnose između Države i koncesionara.  Koncesionari međusobno potpisuju još dva ugovora i to Ugovor o zajedničkim operacijama (JOA) i Ugovor o računovodstvenim evidencijama (AA), koji postaju sastavni dio Ugovora o koncesiji za proizvodnju ugljovodonika.

Ugovor o zajedničkim operacijama (JOA) reguliše odnose između partnera u ugovoru i propisuje njihova prava i obaveze, kao i prisustvo predstavnika države na svim sastanacima u vezi sa ugovorom o koncesiji za proizvodnju ugljovodonika. 

Ugovor o računovodstvenim evidencijama (ACC) reguliše način obračuna troškova između partnera u ugovoru i maksimalne troškove koji se mogu pripisati aktivnostima u Crnoj Gori gdje su troškovi koji se priznaju ograničeni samo na aktivnosti u Crnoj Gori.

»Kako bi ostvarila bolju kontorolu nad upravljanjem resursom država je odlučila da propiše i standardizuje sadržaj Ugovora o zajedničkim operacijama (JOA) i Ugovora o računovodstvenim evidencijama (AA)« naglasio je Dubljević ističući da ovakav pristup propisivanja detaljnih ugovora olakšava kontrolu od strane države a stvara ravnotežu interesa među koncesionarima.

Sredstva objezbjeđenja koje definišu predlozi ugovora odnose se prije svega na bezuslovnu garanciju za izvođenje obaveznog radnog programa, za dva istražna perioda odvojeno, koja se daje na 100% vrijednosti definisanih glavnih radova a poziva se u slučaju neispunjavanja Obaveznog radnog programa.  Vrijednost garancije za prvi istražni period za obje kompanije je 85 miliona eura. Definisana je i garanacija matične kompanije budućih koncesionara koja pokriva plaćanje svih obaveza po osnovu ugovora u slučaju neizvršavanja obaveza iz ugovora, i sve neugovorene obaveze prema trećim licima u slučaju direktne štete ili gubitaka nastalih u vezi sa aktivnostima po osnovu Ugovora, uključujući zagađenja ili incidiente. Kao sredstvo obezbjeđenja, osim toga, predviđeni  su i obavezna sveobuhvatna polisa osiguranja za industriju nafte i gasa kao i Fond za deinstalaciju postrojenja kao obezbjeđenje ukoliko koncesionari ne izvrše svoje obaveze u pogledu uklanjanja postrojenja. Uplate u ovaj fond se vrše godšnje od početka faze proizvodnje.

Benefiti od ovog projekta su višestruki  i dijele se na fiskalne benefite koji definišu da  se ukupan prihod koji će država ubirati od buduće proizvodnje nafte i gasa se kreće od 62 do 68 procenta neto profita kompanija u ovom sektoru.Osim toga, tu su i direkti prihodi  kao što je naknada za površinu 300 eura po km2  što je prihod budžeta, zatim naknada za proizvodenu naftu i gas koja podrazumijeva 5-12 odsto zavisno od obima proizvodnje za naftu i dva odsto za gas što je takođe prihod budžeta, porez od 54 odsto na neto dobit kompanija od čega je  prihod 85 odsto naftnog fonda i 15 odsto budžeta kao i porez od 9 odsto na dividende  što je takođe prihod budžeta.Ostali benefiti podrazumijevaju Fond za obuku i izgradnju kapaciteta u sektorima državne uprave povezanim sa  istraživanjem i proizvodnjom ugljovodonika kao što je životna sredina, bezbjednost na  moru, univerzitet, javno zdravstvo, koji predviđa 400.000 eura godišnje tokom faze istraživanja i 600.000 eura godišnje tokom faze proizvodnje.

U oblasti zaštite životne sredine, propisima i ugovorom je, između ostalog, definisano obavezno poštovanja propisa iz oblasti životne sredine, uključujući, poštovanje preporuka i nalaza Strateške procjene uticaja na životnu sredinu, zatim zabrana odlaganja bilo kakvog otpada na morsko dno i u more, uključujući politiku nultog ispuštanja krhotina nastalih tokom bušenja, zabrana vršenja istraživanja tokom perioda migracije i parenja morskih sisara, obaveza sprovođenje procjene uticaja na životnu sredinu (EIA) prije svake aktivnosti, uključujući detaljno snimanje morskog dna zbog utvrđivanja osjetljivosti biodiverziteta, ograničenje sprovođenja aktivnosti u zaštićenim područjima, arheološkim nalazištima, ribarskim zonama, miniskim područjima, pomorskim putevima, Natura 2000 zonama kao i obavezna primjena EU Direktive o bezbjednosti naftnih i gasnih operacija u podmorju kao da je ta Direktiva u cjelosti prenesana u crnogorski pravni sistem.

Istorijat istraživanja nafte i gasa u Crnoj Gori datira još od 1914. Godine. Iako Crna Gora još uvijek nije valorizovala taj potencijal, gotovo sve države u okruženju jesi tako da u Jadranu postoji trenutno 1500 istražnih bušotina. Italija je izbušila 1.358 buštotina od kojih je proizvodnih oko 100 gasnih i 38 naftnih bušotina. Susjedna Hrvatska je izbušila 133 istražne bušotine i trenutno ima 18 proizvodnih gasnih platformi u sjevernom dijelu Jadrana. Albanija aktivno proizvodi naftu i gas od 1960. godine, najviše na kopnu, a ima proizvodnju u Jadranskom moru u Duressi bloku. Grčka je prošle godine raspisala tender za istraživanje nafte i gasa na deset blokova koji pokrivaju njenu cijelu zapadnu obalu, na samom ulazu u Jadran. 

Portal Analitika