Apelacioni sud Crne Gore je saopštio da je odbio kao neosnovanu žalbu branioca optuženog Alije Balijagića i potvrdio presudu Višeg suda u Bijelom Polju, kojom je ovaj optuženi proglašen krivim za ubistvo i nošenje oružja i eksplozivnih materija i osuđen na jedinstvenu kaznu dugotrajnog zatvora u trajanju od 40 godine.
„Istom presudom optuženom je izrečena mjera bezbjednosti oduzimanja predmeta i to lovačke puške, jugoslovenske proizvodnje, marke ‘’CZ’’ model ‘’M 93’’, kalibra 12/70, fabričkog broja 000623, kao predmeta upotrijebljenog za izvršenje krivičnog djela“, saopštili su iz Apelacionog suda.
Kako su kazali, žalbom branioca optuženog osporava se zaključak prvostepenog suda da je optuženi Alija Balijagić oštećene lišio života na podmukao način i zbog nepotpuno utvrdjenog činjeničnog stanja, odnosno činjenice koje se tiču subjektivnog elementa bića predmetnog krivičnog djela-uračunljivosti optuženog.
„Nasuprot navodima žalbe, po ocjeni Apelacionog suda, pravilno je prvostepeni sud zaključio da je optuženi kritičnom prilikom oštećene lišio života na podmukao način, o čemu je u pobijanoj presudi dao jasne, valjane i cjelovite razloge. Ovaj sud kao i prvostepeni nalazi, da u konkretnom slučaju, podmuklost u postupanju optuženog sadrži i objektivne i subjektivne elemente ubistva na podmukao način“, stoji u saopštenju Apelacionog suda.
Pravilno je, prema ocjeni Apelacionog suda, zaključio prvostepeni sud u razlozima presude da ni jedna činjenica vezana za duševno stanje optuženog u vrijeme izvršenja krivičnog djela ne dovodi u pitanje njegovu uračunljivost.
„Pri čemu je prvostepeni sud posebno cijenio rezultate sudsko psihijatrijskog vještačenja optuženog po Komisiji vještaka, koji su utvrdili da kod optuženog nijesu evidentirani znaci akutnog niti hroničnog duševnog oboljenja, zaostalog duševnog razvoja, već samo da se kod optuženog manifestuje duševni poremećaj u vidu disocijalnog poremećaja ličnosti sa izraženim narcisoidnim crtama, odsustvo empatije i moralne inhibicije, da su kod optuženog očuvane kognitivno-mnestičke i voljne psihičke funkcije, pa po ocjeni ovog suda, nije bilo mjesta institucionalnom posmatranju optuženog u cilju utvrđivanja uračunljivosti, kako se neosnovano navodi u žalbi“, saopštili su oni.
Apelacioni sud je, prema njihovim riječima, ispitao prvostepenu presudu i u dijelu odluke o kazni koja se takođe pobija žalbom, pa je zaključio da je prvostepeni sud pravilno kao otežavajuću okolnost cijenio raniji život optuženog, odnosno njegovu višestruku osudjivanost, ličnost optuženog, njegovu sklonost ka vršenju krivičnih djela, što predstavlja pojačanu društvenu opasnost optuženog, na kojeg ranije izricane krivične sankcije, očigledno nijesu uticale da ubuduće ne vrši krivična djela, okolnosti pod kojima je izvršeno krivično djelo, kao i ponašanje optuženog nakon izvršenog krivičnog djela, koje se ogleda u činjenici da je isti izvjestan vremenski period bio nedostupan državnim organima, jer se isti nakon izvršenja krivičnih djela za koja je oglašen krivim i osudjen dao u bjekstvo i skrivao se.
„Sve ove okolnosti u svojoj ukupnosti opravdavale su izricanje najstrože kazne optuženom. Protiv ove presude optuženi i njegov branilac imaju pravo žalbe Vrhovnom sudu Crne Gore“, zaključili su iz Apelacionog suda.
