Nezvanične informacije govore da su tada odbegli “zemunci” uspeli da od Vukojevića izvuku informaciju gde se nalazi novac vođa “zemunskog klana” Dušana Spasojevića i Mileta Lukovića i da su ga otkopali, jer je bio sakriven u zemlji. Nagađa se da je to bio dio otkupa za kidnapovanog biznismena Miliju Babovića i da je riječ o nekoliko miliona eura.
Da li je riječ baš o ovolikoj sumi, teško je reći. Ipak, kod B. B., koji je, kako se sumnja, učestvovao u otmici, kasnije je pronađena određena svota evropskih novčanica, koja je bila oštećena i vlažna, pa se pretpostavlja da je iz tog “kontingenta”.
Optužnica za ubistvo zaštićenog svjedoka Zorana Vukojevića Vuka još nije podignuta. Krivična prijava protiv Aleksandra Simovića i šestorice osumnjičenih za ovaj zločin podnijeta je marta 2007. godine. Od tada do danas istraga tapka u mjestu.
Policija je rekonstruisala otmicu i likvidaciju svedoka saradnika na suđenju za ubistvo srpskog premijera Zorana Đinđića i ostale zločine “zemunskog klana”. U skladu sa tim saznanjima, ali i materijalnim tragovima, prije svega DNK rezultatima - usljedila je krivična prijava.
Ipak, optužnice još nema, a nema ni odgovora zašto je to tako. Vukojević je ubijen 3. juna 2006. godine. Prije toga je ušao u sukob sa Jedinicom za zaštitu svedoka i odbio je da ga obezbjeđuju. To su odbjegli “zemunci” dobro znali.
- Specijalno tužilaštvo za organizovani kriminal pokrenulo je istragu zbog ubistva svjedoka-saradnika, kako bi se razotkrilo ko je sve učestvovao u tom zločinu - rekao je Miljko Radosavljević, specijalni tužilac. - Hapšenjem Miloša Simovića sigurno da će se doći do svih potrebnih dokaza kako bismo imali kompletnu sliku onoga što se desilo. Poslije toga usljediće podizanje optužnice i sudski postupak.
Vukojević je otet, a zatim zvjerski mučen. Njegovo tijelo pronađeno je nekoliko sati kasnije, u šipražju pored autoputa Beograd - Zagreb. Nešto prije toga, u Urgentnom centru je izdahnuo odbjegli “zemunac” Zoran Pović Pova, u čijem je džepu pronađena saobraćajna dozvola na ime Zorana Vukojevića.
Zvjersko ubistvo : Kockice su uskoro počele da se slažu. Sumnja se da su u tom trenutku gotovo svi odbjegli “zemunci” bili angažovani u ovom zločinu. Za otmicu, a kasnije i likvidaciju svjedoka saradnika korišćena su dva automobila - žuta “zastava 101”, kao i “fijat sićento”.
Vukojević je otet iz svog dvorišta u Zemunu i uguran je u “zastavu”. Navodno, za volanom je bio B. B. (on je na slobodi), a na suvozačkom mestu Pović.
Pozadi su sjedeli Miloš i Aleksandar Simović, koji su između sebe držali otetog Vukojevića. U jednom trenutku zaštićeni svjedok se težinom bacio na Aleksandra Simovića koji drži pištolj. Ovaj refleksno povlači obarač i hitac pogađa Povića. Bijesan, Simović ponovo puca u Vukojevića i teško ga ranjava.
Na Vukojevićevom telu, kasnije, pronađene su brojne rane i ozljede. On je bio oblijepljen selotejp trakom i spaljen, a ruke su mu bile vezane lisicama. Upravo na lisicama pronađen je biološki trag koji je kasnije vještačen. DNK analizom potvrđeno je da potiče od Aleksandra Simovića, i to je bio neposredan dokaz da je ovaj, tada odbjegli član “zemunskog klana” učestvovao u zločinu.
U otmici, mučenju i likvidaciji Vukojevića učestvovali su i Sretko Kalinić i Vladimir Milisavljević, zvani Vlada Budala. Oni su, kako se sumnja, bili u “fijatovom” vozilu.
Sretko Kalinić iz bolesničke postelje potvrđuje da je učestvovao u otmici i ubistvu zaštićenog svjedoka. Navodi da je to urađeno po nalogu Milorada Ulemeka Legije. Pored toga, pominje da je u zločinu učestvovao i Miloš Simović, ali i ostali “zemunci”. Hoće li i kada poslije svih ovih saznanja optužnica za brutalno ubistvo zaštićenog svjedoka biti podignuta - ostaje da se vidi.
