Sve se dogodilo nakon serije razgovora međunarodnih zvaničnika sa tadašnjim saveznim vlastima, predvođenim Slobodanom Miloševićem.
Tokom tih pregovora, međunarodni faktori insistirali su na kraju rata na Kosovu, tako što bi se Vojska Jugoslavije povukla iz ondašnje pokrajine, gdje bi bile upućene mirovne snage. Pritom, američki pregovarač Ričard Holbruk nudio je razoružavanje Oslobodilačke vojske Kosova, a da zauzvrat Kosovo dobije nazad autonomiju, te da NATO snage uđu na tamošnju teritoriju.
Pošto do kompromisa nije došlo, uslijedila je vojna intervencija, koja je trajala 78 dana.
Tokom prvih sati u Crnoj Gori bombardovani vojni ciljevi, uz jedan zalutali projektil
Prve večeri vojni avioni poletjeli su sa tla Italije, iz vojne baze Avijano, a oko 20 časova uslijedili su prvi napadi - i to na teritoriji Crne Gore.
Te večeri gađani su vojni aerodrom u Golubovcima, vojna postrojenja na Obosniku na Luštici, na Crnom rtu kod Bara, kasarna u Danilovgradu, Šipčanik kod Tuzi, te jedan vojni cilj kod Ulcinja.
Jedan projektil je po svoj prilici zalutao - pogodio je lokaciju Vrela između Cetinja i Budve.
Prve večeri u Crnoj Gori - prva žrtva
Tokom prve noći, u Crnoj Gori je zabilježena jedna žrtva - u bombardovanju danilovgradske kasarne poginuo je vojnik Saša Stojić.
U napadu na tu kasarnu povrede je zadobilo pet vojnika. Jedan vojnik ranjen je na vojnom aerodromu u Golubovcima, a dvojica u napadu na Lušticu.
Do 10. juna, prema podacima Human Rights Watcha, u bombardovanju je poginulo između 489 i 528 civila. Stradalo je i oko 300 vojnika. Riječ je uglavnom o žrtvama bombardovanja na području Srbije i Kosova.
U Crnoj Gori devet žrtava, a naročito upamćen ostaje napad na Murino
Sa druge strane, iako je intenzitet bombardovanja bio znatno manji u odnosu na ostatak ondašnje federacije, u Crnoj Gori je stradalo devet osoba.
Među njima je bilo sedmoro civila i dvojica pripadnika Vojske Jugoslavije i MUP-a.
Među stradalim civilima bili su Paška Junčaj, Miroslav Knežević, Olivera Maksimović, Julija Brudar, Vukić Vuletić, Milka Kočanović i Manojlo Komatina.
Naročito upamćen ostaje 30. april. Tada je usred dana bombardovana civilna infrastruktura u napadu na varošicu Murino.
Tom prilikom stradalo je šest civila, a među žrtvama je bilo troje djece. Pored toga, osam osoba je povrijeđeno.
Kraj označen potpisivanjem Kumanovskog sporazuma
Bombardovanje SR Jugoslavije okončano je potpisivanjem Kumanovskog sporazuma.
Dogodilo se to devetog juna 1999. godine, a tada je Milošević pristao na ono što je od njega zahtijevano prije početka bombardovanja - da povuče sve vojne i policijske snage sa Kosova, i to u roku od 11 dana.
Kumanovskim sporazumom je, uz ostalo, bilo predviđeno i razoružavanje OVK, ali i uspostavljanje zone bezbjednosti na području Srbije i Crne Gore, i to u radijusu od pet kilometara od granice sa Kosovom.
Savjet bezbjednosti Ujedinjenih nacija odmah nakon toga izglasao je Rezoluciju 1244, kojom je ozvaničeno uspostavljanje nadzora UN nad Kosovom.
