Dizdarević je, pored pomenute funkcije, dugo bio u diplomatiji, pri čemu je bio i učesnik Narodno-oslobodilačke borbe.
Rođen 1926. godine u Fojnici, Dizdarević je kao sedamnaestogodišnjak pristupio partizanima, a antifašizam i borba za ravnopravnost ideali su kojima je bio odan do kraja karijere.
Tokom diplomatske karijere, između ostalog, bio je ambasador Jugoslavije u SSSR, Čehoslovačkoj i Bugarskoj, i to u veoma kompleksnom razdoblju.
Od 1978. do 1982. bio je predsjednik Predsjedništva SR Bosne i Hercegovine, a potom je do 1984. bio predsjednik Skupštine SFRJ.
Od 1984. do 1988. bio je na poziciji saveznog sekretara za inostrane poslove, da bi od tada pa do maja 1989. bio predsjednik Predsjedništva SFRJ. Na toj poziciji bio je u jako izazovnim momentima, u doba kada se širom Jugoslavije budio nacionalizam, uz sve jaču ekonomsku krizu.
Tokom čitavog trajanja opsade Sarajeva bio je u tom gradu, a iza sebe je ostavio niz kniiga.
