Poslanica Bošnjačke stranke, koja “na reveru” profesionalno nosi vjeru kao nacionalnu odrednicu (?) je odlučila da je došao čas da javno prihvati i popularizuje metod urušavanja Crne Gore koji već dugo koriste njeni sadašnji partneri na vlasti.
Odlučila je ova tribunka da konačno zbaci teške bukagije suživota, multikulturalizma, građanske retorike i evropejskih pogleda, kao i poštovanja države u kojoj živi (očito nevoljno) i premetne se u Milana Kneževića.
93Odlučila je da potvrdi odavno znanu činjenicu da, kada je u pitanju rušenje države Crne Gore, nacionalisti svih boja neumitno završe u jednoj koloni!
Različite nijanse njihovih partijskih zastava su paralaža za naivne (?) glasače. One su samo onaj poslovični karmin na usnama vucibatina koje jednako voljno kopaju dva metra vječne kuće nad kojom će podići mezar državi Crnoj Gori.
Ono što poslanica govori i misli o matičnoj državi, ona punoruko stavlja u usta svima koji su na izborima glasali “svoju” stranku.
Njene analitičke potkovice o matičnoj državi koja ne okreće glavu na svoj narod u dijaspori na teritoriji koja se još uvijek zove nezavisna i suverena Crna Gora su proizvod plitkoumlja etnofederalizacije, odnosno, etnodegenerizacije koja rastače tu Crnu Goru.
Istini za volju, poslanica “izmišlja toplu vodu” jer nacionalistički diskursi poput ovoga nijesu novina kod nas, već oni decenijama predstavljaju standardni model homogenizacije manjinskih zajednica.
Nema sumnje da ovakvi sramotnici bivaju glasani i birani na partijskim listama. To je naša realnost.
Ipak, sramno je da politički predstavnici koji uživaju poslaničke benefite u državi Crnoj Gori, bili oni Srbi, Hrvati ili Muslimani predano rade na uništavanju te države. No, “sramno” je termin u koji se odavno sažela naša društvena zbilja.
