Umjesto široke elaboracije o ulozi koju danas u Crnoj Gori igra Dritan Abazović, ovđe ću kratkim tezama podśetiti na njegov dosadašnji politički put, koji će dati odgovor na pitanje ko je zapravo premijer Crne Gore.
- Abazović je 2015. godine javno podržao anti-NATO proteste u organizaciji Demokratskoga fronta, na kojima se ondašnji mitropolit Crkve Srbije u Crnoj Gori Amfilohije Radović okupljenima obratio riječima: „Ko je protiv jednovjerne, jednokrvne, jednojezične Rusije dabogda živo meso od njega otpalo. Proklet bio tri puta i tri hiljade puta!“ U septembru 2020. godine Abazović je novu Vladu Crne Gore dogovorio upravo s Amfilohijem u Manastiru Ostrog. Nikad ni jednom jedinom riječju nije osudio šovinističke i kulturrasističke istupe klirika Crkve Srbije upućene Crnogorcima u kojima se oni nazivaju Đilasovom kopiladi, pečurkama i sl. Naprotiv, rado je viđen gost na proslavama Noćnih vukova, a da o redovnim hodočašćima kod Porfirija i ne govorimo. S Noćnim vukovima Abazović dijeli isto mišljenje o građanskim snagama u Crnoj Gori. Za njega su oni lelekači, šačica ekstremista, teroristi, fašisti...
- Nakon pokušaja državnog udara na dan izbora 16. 10. 2016. godine, koordinisanoga od strane dvojice oficira GRU-a, s ciljem sprečavanja ulaska Crne Gore u NATO pakt, Abazović i njegova stranka priključile su se mreži relativizatora toga događaja, šireći u javnosti sumnje u njegovu autentičnost i pripisujući Đukanoviću navodno fabrikovanje događaja. Ilustrativna je u tome smislu bila naslovnica dnevnoga lista Vijesti, čiji su vlasnici osnivači i finansijeri Abazovićeve stranke, na kojoj je neposredno po objavljivanju informacija o državnom udaru izašao naslov „Na državu udarili krojač, ribar, bravar...“.
- Dritan Abazović i njegova URA bojkotovali su glasanje u Parlamentu Crne Gore o pristupanju Crne Gore NATO paktu 2018. godine. U to vrijeme opozicioni SDP, koji je takođe bojkotovao Parlament, prekršio je bojkot i glasao za učlanjenje Crne Gore u NATO pakt, dok je URA ignorisanjem glasanja stala rame uz rame s anti-NATO političkim strukturama, poput Demokratskoga fronta i Socijalističke narodne partije. Partije koje su 2018. godine podržale članstvo u NATO danas se protive Otvorenome Balkanu, dok su partije koje nijesu glasale za NATO danas gorljivi zagovornici Otvorenoga Balkana.
- Nakon pokretanja protestnih litija Crkve Srbije u Crnoj Gori januara 2020. godine, što se pokazalo samo kao paravan za destabilizaciju države i njenog zapadnog političkog kursa, Abazović i URA su se uključili u promociju lažnoga narativa da su u Crnoj Gori ugrožena vjerska prava Crkve Srbije. Tek s ove distance, kad i Evropski parlament konstatuje da je Crkva Srbije na Zapadnome Balkanu promoter ruskih političkih i kulturnih interesa, jasno je da je cijela operacija osmišljena izvan Crne Gore s ciljem homogenizacije antizapadnih snaga i unošenja razdora unutar prozapadnoga političkog bloka u Crnoj Gori, putem širenja poluistina i dezinformacija o kriminalnom karakteru ondašnjih vlasti.
- Nakon izbora 2020. godine, iako su nominalno prozapadne stranke u Crnoj Gori osvojile jasnu većinu, Abazović je pod patronatom Crkve Srbije formirao vlast s proruskim Demokratskim frontom i Demokratama. Čak i nakon pada te Vlade, pod direktnim pritiskom Zapada, početkom 2022. godine, nije došlo do promjena unutar sistema đe je u proteklih godinu i po dana u državnim preduzećima i javnome sektoru po ključu zapošljeno 90% pristalica antizapadnih političkih partija. Takav je slučaj i s ključnim državnim preduzećima, poput energetskog giganta Elektroprivrede Crne Gore, na čijem je čelu potpredśednik Nove srpske demokratije i sl.
- Abazović je potvrdio da je njegov rođeni brat suvlasnik klinike u Beogradu. Kao suvlasnik te klinike spominje se životna partnerka aktuelne srpske premijerke Ane Brnabić, a informacije da je kliniku „poklonio“ Aleksandar Vučić još uvijek niko nije demantovao. Pored ovih poslovnih relacija s vrhom Srbije, u javnosti se često špekulisalo i o Abazovićevim vezama sa srpskom bezbjednosnom agencijom. U nedavnome obraćanju u crnogorskome parlamentu Abazović je potvrdio da se susretao s doskorašnjim načelnikom Uprave za bezbjednost Bezbjednosno-informativne agencije Srbije Markom Parezanovićem, koji slovi za ruski kadar u srpskoj obavještajnoj agenciji, a koji je nedavno pod pritiskom Zapada smijenjen s te pozicije. Abazović je potvrdio i da je koristio kriptovani telefon bez dodatnih objašnjenja.
- Iako se nakon agresije Rusije na Ukrajinu geopolitička situacija promijenila, Abazović je umjesto saradnje s nespornim zagovornicima prozapadne politike, u formiranju svoje vlade insistirao da trećinu ministarskih mjesta dobije proruski i velikosrpski SNP, koji do danas nije osudio Putinovu agresiju na Ukrajinu, a čiji predśednik iznosi bezočne falsifikate, po Putinovoj recepturi, da se crnogorska nacija prvi put pominje pod fašistima u Drugome svjetskom ratu i koji se javno hvali da je njegova partija na putu Momira Bulatovića, odnosno Slobodana Miloševića, što će reći – na putu koji je uzrokovao četiri rata, preko 100.000 mrtvih i milione izbjeglica u bivšoj Jugoslaviji. Zašto je insistirao na SNP-u kao ključnom partneru u Vladi vidi se danas kad Vlada treba da usvoji akt kapitulacije kojim će Crkva Srbije postati vlasnik crnogorske istorije, kulture, ali i budućnosti. Zašto su na to pristale građanske stranke, praktično bezuslovno, pitanje je koje im mora biti postavljeno, zajedno s pitanjem njihove odgovornosti za posljedice veleizdajničke politike Abazovićeve vlade.
Za prosutom varenikom ne vrijedi plakati. No, ostaje nepoznanica kako su građanske političke stranke i stranke manje brojnih naroda podržale Abazovićevu vladu s prioritetnim zadatkom ubrzanja EU integracija, kad im je bilo dobro poznato da je isti taj Abazović kao drugi čovjek Krivokapićeve vlade učestvovao ne samo u zaustavljanju evropskoga puta Crne Gore, već i u njegovu nazadovanju.
To što je uspio da prevari građanske stranke i stranke manje brojnih naroda manja je šteta od one da će realizacijom politike po diktatu iz Beograda, prepisivanjem Države Crne Gore u vlasništvo Beogradske patrijaršije i potom njenim uvlačenjem u Otvoreni Balkan, biti obesmišljena državnost Crne Gore, s nesagledivim posljedicama koje će podrazumijevati udaljavanje od ideala priključenja EU i svođenje Crne Gore na teritoriju, periferni poligon za srpsko-albansko razgraničenje koje ovih dana najavljuje i dežurni glasnogovornik Vučićeve politike Aleksandar Raković.
Zato, umjesto da čekamo da nam neko drugi riješi probleme, uzmimo stvari u svoje ruke! Svi večeras ispred Vlade. Vrijeme je da oburdamo ovu veleizdajničku kliku. Njihov odlazak preduslov je naše evropske budućnosti!
