„Na Martinićima je , uz Božiju pomoć, hrabrost Crnogoraca i Brđana, pobijedila mrskog neprijatelja. Pobijedila je ponajviše bratska sloga bez koje ne bi bilo ni hrabrosti ni junačkog pregnuća. Na toj slozi i jednodušnosti temelje se sve buduće crnogorske pobjede nad Turcima tokom 19. i početkom 20. vijeka, sve do oslobođenja Metohije 1912. i zauzeća Skadra 1913. godine“, rekao je, između ostalog, Joanikije.
Kako se naveli iz Mitropolije, on je potom istakao da je Martinićka bitka predstavljala „svijetli početak proširenja Crne Gore i oslobođenja porobljene braće i brdskih plemena, te da ona ima širi značaj, jer su te slavne pobjede na Martinićima i Krusima zapalile luču slobode koja se razgorjela i u bratskoj Srbiji 1804. godine kada je Karađorđe predvodio Prvi srpski ustanak“.
„U tom pogledu može se reći da je Karađorđe nastavio djelo Svetog Petra Cetinjskog. Junak je kao što to uvijek biva, prepoznao junaka. Tako je Sveti Petar, po oslobođenju Beograda, 1806. godine ispjevao Karađorđu junačku pjesmu u epskom desetercu, pominjući i Crnu Goru. Ovim stihovima Sveti Petar ukazuje i na svoje krvave Martiniće i Kruse gdje se i on pobjedničkom slavom ovjenčao kao i Karađorđe na Mišaru“, rekao je mitropolit crnogorsko-primorski.
„Joanikije je na kraju je poželio da nas slavna martinićka pobjeda naših predaka nad Turcima, nauči da pobjeđujemo i u novim bitkama koje danas vodimo, kao što su bijela kuga i međusobne podjele i da nas amanet Svetog Petra Cetinjskog duhovno objedini i njegov blagoslov krijepi u svakoj bici za slobodu i slavu Crne Gore“, zaključuje se u saaopštenju Mitropolije.
