Sci/Tech

Imunitet na koronu mogao bi kod većine ljudi da traje preko osam meseci

Razumijevanje imunološke memorije na virus SARS-CoV-2 presudan je za poboljšanje dijagnostike i vakcina kao i za procjenu budućeg toka pandemije kovida 19.

Imunitet na koronu mogao bi kod većine ljudi da traje preko osam meseci Foto: IJZCG
Index-hrIzvor

Oko 20 naučnika uglavnom okupljenih oko kalifornijskih i njujorških epidemioloških, imunoloških i infektoloških instituta objavila je 6. januara u časopisu Science rad pod naslovom "Imunološka memorija na SARS-CoV-2 može potrajati i do osam mjeseci nakon infekcije".

Iz njihove studije proizlazi da se pet do osam mjeseci nakon pojave simptoma, imunološka memorija u najmanje tri imunološka odeljka može pronaći kod oko 95 odsto ispitanika, što znači da postoji mogućnost trajnog imuniteta na drugu zarazu kovidom 19 kod većine osoba.

Naučnici su analizirali više odjeljaka cirkulišuće imunološke memorije na SARS-CoV-2 u 254 uzorka sa 188 slučajeva kovida 19, među kojima su bila 43 uzorka uzeta šest ili više mjeseci nakon infekcije. IgG (vrsta antitela) na spajk protein bio je relativno stabilan i nakon više od šest mjeseci. Memorijskih B-ćelija, specifičnih kod spajk proteina, bilo je više nakon šest mjeseci nego mjesec dana nakon pojave simptoma. CD4+ i CD8+ T-ćelije, specifične za SARS-CoV-2, povukle su se nakon tri do pet mjeseci. Proučavajući antitijela, memorijske B-ćelije, kao i CD4+ i CD8+ T-ćelije na integrisani način, naučnici su primjetili da svaka komponenta imunološke memorije na SARS-CoV-2 pokazuje različitu kinetiku.

Specifična antitijela

Ljudi razvijaju specifična antitijela na SARS-CoV-2, CD4+ i CD8+ T-ćelije, kao odgovor na infekciju. Prethodne studije akutnih i konvalescentnih bolesnika s kovidom 19 ukazale su da se reakcije T- ćelija mogu povezati sa slabijom bolešću, što sugeriše da odgovor CD4+ i CD8+ T-ćelija može biti važan za kontrolu i rješavanje primarne infekcije virusom SARS-CoV-2. Nedjelotvorni urođeni imunitet snažno je povezan s nedostatkom kontrole primarne infekcije virusom SARS-CoV-2 i visokim rizikom od fatalnog kovida 19. Neutrališuća antitijela uglavnom nisu povezana s blažim kovidom 19, što je takođe bio slučaj s kod MERS-a.

Umesto toga, neutrališuća antitijela povezana su sa zaštitnim imunitetom protiv druge infekcije istim virusom. Pasivni transfer neutrališućih antitijela pre infekcije efikasno ograničava infekciju gornjih disajnih puteva, donjih disajnih puteva i simptomatske bolesti u testovima na životinjama. Pasivni transfer neutrališućih antitijela nakon početka infekcije kod ljudi imao je ograničeno dejstvo na kovid 19, što je u skladu sa značajnom ulogom T-ćelija u kontroli i uklanjanju postojeće infekcije virusom SARS-CoV-2.

I dok se sterilizirajući imunitet protiv virusa može postići samo visokim titerom neutralizirajućih antitijela, uspješna zaštita od kliničke bolesti ili smrti može se postići s nekoliko drugih scenarija imunološke memorije. Mogući mehanizmi imunološke zaštite mogu se razlikovati na temelju relativne kinetike imunološke memorije i infekcije. Primjerice, klinički hepatitis nakon infekcije virusom hepatitisa B sprječava se imunološkom memorijom potaknutom cjepivom, čak i kad nema cirkulirajućih antitijela, zbog relativno sporog razvoja bolesti. Relativno spori razvoj ozbiljnog covida- 19 kod ljudi (obično 19 dana po početka simptoma u fatalnim slučajevima), sugeriše da zaštitni imunitet protiv simptomatskog ili ozbiljnog sekundarnog covida-19 (odnosno druge zaraze istom bolešću) može uključivati memorijske odjeljke kao što su cirkulirajuće memorijske T-stanice i memorijske B-stanice. Njima obično treba nekoliko dana da se reaktiviraju i generiraju odgovor T- stanica, ističu američki naučnici u svojoj studiji.
Imunološka memorija

Imunološka memorija ili pamćenje, bilo od primarne infekcije ili vakcine, izvor je zaštitnog imuniteta od naknadne infekcije. Zato se razvoj vakcine oslanja na imunološku memoriju. Uprkos intenzivnim istraživanjima, kinetika, trajanje i evolucija imunološke memorije kod ljudi na infekciju ili imunizaciju nisu općenito predvidljivi u početnoj fazi, a kratkoročni imunološki odgovori nakon razrješenja infekcije nisu previše predvidljivi za dugotrajnu memoriju. Stoga je obično potrebna procjena odgovora u razmaku od šest mjeseci ili više kako bi se utvrdila trajnost imunološke memorije.

Titri IgG antitela na spajk protein bili su izdržljivi, s umjerenim padom šest do osam mjeseci nakon infekcije na populacijskom nivou. Biološki, IgG antitela imaju vrijeme poluraspada od oko 21 dan, a magnituda odgovora pokazuje da antitijela prvo nastaju u kratkotrajnim ćelijama plazme, a potom u dugotrajnim ćelijama. Ukupno uzevši, pet do osam nedjelja nakon infekcije, gotovo svi ispitanici bili su pozitivni na IgG antitela za SARS-CoV-2.

Značajno je da su memorijske B-ćelije specifične za spajk protein bile otkrivene u gotovo svim slučajevima kovida 19 i pet do osam mjeseci nakon infekcije, ističe se u studiji. Kod nekih drugih infekcija, memorijske B-ćelije otkrivene su i 60 (velike boginje) do 90 godina (gripa) nakon vakcinisanja. Upoređujući vrijeme poluraspada i druge karakteristike memorijskih T-ćelija kod drugih infekcija, naučnici su zaključili da bi takve ćelije u slučaju infekcije virusom SARS-Cov-2 mogle biti stabilne ili se barem sporije raspadati i više od osam meseci nakon primarne infekcije pojedinca.

Antitijela

Iako je imunološka memorija izvor dugotrajnog zaštitnog imuniteta, direktni zaključci o tome ne mogu da se donose na temelju kvantifikovanja cirkulišućih antitela na SARS-CoV-2, memorijskih B- ćelija, CD8+ T-ćelija i CD4+ T-ćelija, jer mehanizmi zaštitnog imuniteta protiv SARS-CoV-2 ili kovida 19 kod ljudi još nisu definisani. Ipak, mogu se izvući neka razumna tumačenja, stoji u studiji. Antitela su jedina komponenta imunološke memorije koja može da pruži zaista sterilišući imunitet. Imunizacijske studije na primatima pokazale su da određen nivo cirkulišućih neutrališućih titara mogu pružiti sterilišući imunitet čak i protiv vrlo jakih infekcija gornjih disajnih puteva. Direktno poređenje ipak nije moguće jer testovi neutrališućih antitela nisu standardizovani.

Osim sterilišućeg imuniteta, imunološki odgovori koji ograničavaju SARS-CoV-2 na gornje disajne puteve ili usnu šupljinu smanjili bi težinu bolesti na onu obične prehlade ili asimptomatsku bolest. Ovaj ishod primarni je cilj kliničkih ispitivanja vakcina za kovid 19. Specifične CD4+ i CD8+ T-ćelije povezane su s blažim oblicima kovida 19 tokom zaraze virusom SARS-CoV-2. Rapidna serokonverzija povezana je sa značajno smanjenim virusnim opterećenjem u akutnoj bolesti tokom 14 dana. Obje ove asocijacije u skladu su s hipotezom da memorijske B-ćelije i T-ćelije mogu znatno ograničiti širenje i/ili kumulativno virusno opterećenje, što bi rezultiralo blažim oblikom kovida 19.

Takav ishod umnogome zavisi o oku infekcije jer memorijske B-ćelije i T-ćelije uspešno reaguju na infekciju nakon tri do pet dana. S obzirom na relativno spor razvoj ozbiljnih oblika kovida 19, trajni memorijski odeljci mogu značajno da doprinesu zaštitnom imunitetu protiv upale pluća ili teškog sekundarnog kovida 19.

Iako postoje izvještaji o pojedinačnim slučajevima ponovne zaraze virusom SARS-CoV-2, kod 2800 osoba uključenih u drugu studiju nije bilo simptomatskih ponovnih infekcija u roku od 118 dana, a treća studija na 1246 osoba nije pronašla reinfekcije ni nakon više od šest mjeseci. Stoga je moguće da vrlo mali dio populacije zaražene SARS-CoV-2 s niskim imunološkim pamćenjem bude osjetljiv na relativno skoru ponovnu infekciju. Međutim, ova studija ukazuje da bi čak 95 odsto populacije moglo biti imuno na ponovnu zarazu ovim virusom najmanje osam mjeseci nakon prve infekcije kovidom 19.

Portal Analitika