On kaže kako je siguran da za sve ovo vrijeme Vučića savetuje „lično njegov politički otac Vojislav Šešelj“.
Samim tim, sve je od samog početka jasno glede teritorijalnih pretenzija. U skladu sa “mudrom” konstatacijom “oca nacije” Dobrice Ćosića da Srbi u miru izgube ono što dobiju u ratu, isti akteri – čak i personalno isti – sada pokušavaju ideju “velike Srbije” prepakovanu u “srpski svet” na perfidan način sprovesti “mirnim” putem“, istakao je Gruhonjić.
Drugim riječima, dodaje on, sve države koje oni smatraju srpskim lebensraumom treba učiniti nefunkcionalnim i tako dokazati da ne mogu postojati kao nezavisne, već da im treba patron u vidu Beograda.
„Tome jasno svjedočimo na primjeru Crne Gore, koja je za tri godine, od litijaške kontrarevolucije, od države koja je bila apsolutni lider u evropskim integracijama postala predmet podsmjeha, kojoj su institucije planski razorene i gotovo obesmišljene. “Udarničku” ulogu u tom pokušaju formiranja “srpskog sveta” igra Crkva Srbije, Srpska pravoslavna crkva, koja je od svog formiranja početkom dvadesetih godina 20. vijeka zapravo bila i zamišljena kao agentura Beograda u susjednim republikama/državama, što je bilo vidljivo u Prvoj Jugoslaviji, a potpuno je očito od kraja osamdesetih godina do dana današnjeg. Naravno, sličan recept se primjenjuje u Bosni i Hercegovini, na sjeveru Kosova, a da sam na mjestu Makedonaca, ne bih bio miran kada su velikosrpske ambicije prema njima u pitanju“, naglasio je Gruhonjić.
