U pitanju je dio nasljeđa SSSR, a konkretnije čitav mali univerzum drvenih sezonskih koliba koje su sovjetski pisci, arhitekte i drugi stvaraoci koristili kako bi u njima provodili djelove godine.
Mnogi ih, naročito stariji čitaoci, znaju kao dače – u pitanju su barake od drveta. No, u odnosu na ostale objekte tog tipa, dače su samo one u kojima ljudi ne žive tokom čitave godine. Svojevremeno je procjenjivano kako je oko 25 odsto ruske gradske populacije posjedovalo dače na selima.
Brojna značajna imena imala su svoje dače, od Prokofjeva do Pasternaka, no u sovjetsko doba one najekskluzivnije pripadale su ličnostima koje su uživale posebne privilegije kod tadašnjeg režima.
Dače su, naravno, postojale u Rusiji i prije komunizma – a fenomen su i po tome što su nadživjele i revoluciju i raspad SSSR. Danas ih je, naravno, manje – mnoge su urušene same od sebe, neke su napuštene, no neke su i dalje u punoj funkciji.
