Centar za građansko obrazovanje (CGO) objavio je analizu koja se odnosi na kontinuitet, smene I međunarodne veze političkog vrha u Crnoj Gori.
Prema njihovim podacima, Milo Đukanović bio je na čelu DPS-a 25 godina, što je najduži pojedinačni predsjednički mandat u ovom pregledu, dok Andrija Mandić, koji NSD vodi od 2009. godine, ima najduži neprekinuti mandat među aktuelnim predsjednicima obuhvaćenim pregledom. Istovremeno, osam parlamentarnih subjekata nije mijenjalo predsjednika od osnivanja.
“Milo Đukanović bio je predsjednik Demokratske partije socijalista (DPS) od 1998. do 2023. godine, odnosno 25 godina. Socijalistička narodna partija (SNP) imala je najviše različitih lidera među analiziranim partijama - četiri: Momira Bulatovića, Predraga Bulatovića, Srđana Milića i Vladimira Jokovića. Andrija Mandić je na čelu Nove srpske demokratije (NSD) od 2009. godine, odnosno 17 godina, čime bilježi najduži neprekinuti mandat među aktuelnim predsjednicima obuhvaćenim pregledom. Ako se računa i njegovo prethodno vođenje Srpske narodne stranke (SNS), kontinuitet na čelu srodnih političkih organizacija traje približno 23 godine”, navodi se u analizi CGO-a.
Osam parlamentarnih subjekata, kažu, nije mijenjalo predsjednika od osnivanja: NSD, Demokrate, Demokratska narodna partija (DNP), Građanski pokret URA, CIVIS, Pokret Evropa sad (PES), Albanski forum i Ujedinjena Crna Gora (UCG).
“Kada je riječ o međunarodnom povezivanju, DPS je povezan sa Partijom evropskih socijalista i Socijalističkom internacionalom, dok su Bošnjačka stranka (BS) i PES pridružene članice Evropske narodne partije (EPP). URA je punopravna članica Evropske partije zelenih, a Demokrate su 2019. godine pokrenule proces približavanja EPP-u, ali nemaju potvrđen status formalne članice”, navode iz CGO-a.
Ukazuju da ovi podaci otvaraju i pitanje koliko su partije u Crnoj Gori evropske i u sopstvenim redovima.
“Povezivanje sa evropskim političkim porodicama važan je dio međunarodnog pozicioniranja partija, ali se evropska orijentacija ne potvrđuje samo članstvom, partnerstvima i javnim porukama”, kažu u CGO-u.
Podaci o kontinuitetu lidera i promjenama na partijskom vrhu, dodaju, otvaraju pitanja unutrašnje konkurencije, demokratskih procedura, uloge članstva i stvarne mogućnosti smjene rukovodstva.
“Dug kontinuitet sam po sebi ne znači odsustvo demokratije, kao što ni promjena lidera ne garantuje demokratičnije funkcionisanje. Važno je sagledati koliko se demokratski principi koje partije javno zagovaraju i promovišu kroz međunarodnu saradnju primjenjuju i u njihovoj unutrašnjoj organizaciji i odlučivanju. Jer, demokratski kredibilitet ne gradi se samo prema spolja – on se potvrđuje i iznutra”, zaključuju iz CGO-a.
