Centar za građansko obrazovanje (CGO) ukazuje na ozbiljna pitanja koja otvara slučaj docentkinje Fakulteta likovnih umjetnosti (FLU) dr Ivane Radovanović, koju Senat Univerziteta Crne Gore (UCG) 4. juna 2026. godine nije izabrao u zvanje vanredne profesorice, iako su sva tri recenzenta preporučila njen izbor, Naučni odbor utvrdio da ispunjava propisane uslove i kriterijume, a to je u obrazloženju odluke potvrdio i Senat.
“Od 21 člana Senata koji su glasali, osam je podržalo njen izbor, dok je 13 bilo uzdržano, bez ijednog glasa protiv. Senat je zaključio da ispunjenost kriterijuma predstavlja „neophodan, ali ne i dovoljan uslov“ i da nije ostvaren „potreban stepen akademske podrške“. Ni Vijeće FLU-a nije osporilo stručne i umjetničke reference niti profesionalne postignuća Radovanović, ali je ocijenilo da se odluka ne može zasnivati samo na ispunjenosti propisanih kriterijuma i vrednovanju naučnih, umjetničkih i stručnih reference, već i na „ukupnom profesionalnom angažmanu“ u akademskoj zajednici, uključujući akademsku saradnju, institucionalni razvoj, profesionalnu komunikaciju i odnose unutar akademske zajednice, pri čemu je kao relevantna okolnost pomenuto i javno iznošenje sporova između kandidatkinje i institucije”, ističe Jovana Radulović, asistentkinja na programima u CGO.
Upravo zato CGO pita ako je UCG odlučio da Radovanović procjenjuje kroz tako široku sliku, da li je sa jednakom pažnjom provjerio nepristrasnost onih koji su o njenom izboru odlučivali.
”Da li je činjenica da su u odlučivanju o njenom izboru učestvovala i lica čije je postupanje obuhvaćeno sudskim sporovima koje Radovanović vodi protiv UCG-a i FLU-a prijavljena kao okolnost koja može otvoriti pitanje mogućeg sukoba interesa, ko je takvu okolnost procijenio i da li je razmatrana potreba za njihovim izuzećem iz odlučivanja? „Šira slika“ ne može važiti samo za kandidatkinju, a prestati tamo gdje počinje pitanje mogućeg sukoba interesa onih koji odlučuju o njenoj profesionalnoj budućnosti”, navodi Radulović.
CGO je još početkom 2026. godine UCG-u uputio inicijativu za unapređenje normativnog okvira u oblasti sukoba interesa, predlažući obavezno prijavljivanje relevantnih odnosa, institucionalnu procjenu mogućeg sukoba interesa i proceduru izuzeća iz odlučivanja.
“Na tu inicijativu do danas nijesmo dobili odgovor, a ni novi Statut iz juna 2026. nije uspostavio cjelovit preventivni mehanizam za ovakve situacije”, ističe Radulović.
Slučaj Ivane Radovanović obrađen i u publikaciji CGO-a “Kada pravila ćute o sukobu interesa – normativne praznine na UCG-u, uporedna analiza i preporuke za akademski integritet”.
“Novo statutarno rješenje prema kojem se lice u isto zvanje može reizabrati najviše jednom, dok naredni neizbor u više zvanje može voditi i prestanku radnog odnosa unosi posebnu dimenziju. Naime, odluka o izboru tako više nije samo pitanje akademskog napredovanja, već može neposredno odrediti nastavak profesionalne karijere na UCG-u”, navodi Radulović.
Posebno pitanje, dodaje, odnosi se na Irenu Orović, predsjednicu Naučnog odbora UCG-a, koji je 1. juna pozitivno ocijenio reference Radovanović i utvrdio da ispunjava uslove za izbor. Prema informacijama dostavljenim CGO-u, Orović je tri dana kasnije, kao članica Senata, bila uzdržana prilikom konačnog odlučivanja.
“Pozitivno mišljenje Naučnog odbora ne obavezuje člana Senata da podrži kandidatkinju, ali činjenica da Radovanović nije izabrana bez ijednog glasa protiv, uz 13 uzdržanih, opravdava pitanje šta je opredijelilo takav ishod. Ukoliko je Orović bila uzdržana, očekivano je da pojasni koje su dodatne okolnosti, izvan pozitivno ocijenjenih referenci i ispunjenih kriterijuma, bile relevantne za njen stav i prema kojim kriterijumima su vrednovane”, ističe Radulović.
To pitanje, navodi ona, dobija dodatnu institucionalnu težinu nakon što je Senat UCG-a 5. oktobra predložio Irenu Orović za rektorku UCG-a.
“Osoba predložena za najvišu izvršnu funkciju UCG-a ima naglašenu odgovornost da doprinese otklanjanju sumnji u konzistentnost, transparentnost i nepristrasnost akademskog odlučivanja”, ističe Radulović.
On je dodala i da bodovi sami po sebi ne stvaraju pravo na izbor u više zvanje.
“Bodovi sami po sebi ne stvaraju pravo na izbor u više zvanje, ali je relevantno da je Radovanović imala 1.519,79 bodova, od čega 660,5 nakon prethodnog izbora, uz pozitivne preporuke sva tri recenzenta. Poređenja rad isa nekim drugim izborima na FLU, Adela Zejnilović je prilikom izbora u zvanje vanredne profesorice imala 514,55, a Zdravko Delibašić 703,95 bodova”, navodi Radulović.
Zabrinjava, kaže, i informacija da dokumentacija koju je Radovanović predala Naučnom odboru u postupku izbora više nije dostupna i da joj nije omogućen ponovni pristup toj dokumentaciji.
“UCG zato mora utvrditi i objasniti gdje se dokumentacija nalazi, ko je bio odgovoran za njeno čuvanje i zbog čega kandidatkinji nije omogućen pristup. Relevantno je i da je Upravni sud u ranijem postupku koji se odnosio na Radovanović već poništio rješenje Senata UCG-a zbog nedostatka adekvatnog obrazloženja. Ovaj slučaj je ilustrativan uvid u rad rukovodstva UCG, jer dokazuje da su stručne reference i propisani kriterijumi manje važni od subjektivnih stavova onih koji vrše izbore u zvanja, kao i da ignorisanje značaja adresiranja sukoba interesa već proizvodi negativne posljedice velikih razmjera. Autonomija UCG-a ne znači da su njegove odluke izvan pravne i institucionalne kontrole, niti može biti osnov za izbjegavanje odgovornosti za način na koji su donešene, a UCG javnosti duguje odgovore na pitanja oko slučaja Radovanović”, zaključila je Radulović.
