Društvo

Obilježeno 100 godina od rođenja vladike Antonija

U crkvi svete Paraskeve u Maloj Zagredi u Danilovgradu, povodom stogodišnjice od rođenja vladike Antonija Abramovića, sveštenici Eparhije Podgoričko-dukljanske Pravoslavne crkve Crne Gore, održali su službu i parastos blaženopočivšem Mitropolitu Crnogorskom.
Obilježeno 100 godina od rođenja vladike Antonija
Portal AnalitikaIzvor

Jeromonah Antonije Miranović podsjetio je da je vladika Antonije rođen 16.jula 1919. godine u Orahovcu kraj Кotora.

Kršten je na Ilindan, 2.avgusta iste godine, u crkvi svetog Vasilija u Dobroti. Na krštenju dobio je mirsko ime Ilija.

Po nacionalnosti Crnogorac, počinje služiti u manastiru Praskvica (1935) i odlazi u manastir Visoke Dečane (1937). Sveštenički čin je stekao 1941. godine, da bi 1950. godine postao i dečanski iguman. Ostalo je zabilježeno da je tokom II Svjetskog rata spasio manastir od razaranja. Tokom narednih godina, obavljao je službe u raznim manastirima, a 1959. godine postavljen za igumana manastira Savine kod Herceg Novog. Godine 1961. bio je viđen kao jedan od mogućih kandidata za upražnjeno mjesto mitropolita crnogorsko-primorskog.

Iz Srpske pravoslavne crkve dobija kanonski otpust, te postaje klirik Grčke pravoslavne ckrve. Nakon boravka u Atini (1962), otišao je u Sjevernu Ameriku (1963). Stupio je u klir Ruske zagranične pravoslavne crkve u Кanadi i tri decenije kasnije imenovan za vikarnog episkopa.


Proročkim nadahnućem, kao svojevrsni “Crnogorski Ilija”, navještavajući obnovu autekafalne pravoslavne crkve koja je nekanonski ukinuta 1918. godine, Vladika Antonije se odazvao pozivu pravoslavnih Crnogoraca, koji se nijesu osjećali vjernicima eparhija Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori, te se na crkveno-narodnom saboru na Lučindan 1993. stavio na čelo Pokreta za obnovljenje do tada kanonski priznate i jedino postojeće pravoslavne crkve u Crnoj Gori .

Mitropolit Antonije, je jedna od ključnih ličnosti novije Crnogorske istorije. U službi Božjoj proveo je 60 godina.

cgbanjaivladika

“Njegovim sam se podvigom lično nadahnuo uzimajući to monaško ime Antonije kada sam primio monaške postrige i stupio u svješteničku službu, djelujuću na istoj viziji koju nam je Vladika ostavio na srcu. Ostao je upamćen kao čovjek blagosti, primjer jevanđeoskog života, jaka ekumenska i vrlo popularna ličnost. Govorio je: “Vjera ne smije biti izvor mržnje”, kazao je jeromonah Mianović.

Vladika Antonije se upokojio 1996. godine. Sahranjen je na Cetinju na javnom groblju.

“Poslije tolikih godina, ambivalentnim odnosom pojedinih crkvenih velikodostojnika prema njegovom istorijskom dugu za Crnu Goru, njegovi posmrtni ostaci ni do danas nijesi premješteni u portu neke crnogorske crkve, sa posebnim obilježejem koje dolikuje Crnogorskim vladikama, kao što je bio Antonije Abramović, pokretač obnove autokefalnosti naše pravoslavne crkve u Crnoj Gori”, zaključio je Miranović.

Portal Analitika