Avionski prozori izrađeni su od tri stakla. Spoljno staklo ima funkciju primarnog strukturnog stakla, na srednjem se nalazi rupica, a unutrašnje se nalazi tik do putnika.
Između spoljnog i srednjeg stakla nalazi se i mali prostor. Ta dva stakla, zajedno sa “vazdušnim prostorom”, odgovorna su za podnošenje atmosferskog pritiska nad letilicom.
Na krstarećoj visini od 10.700 metara vazdušni pritisak iznosi 0,243 kilograma po kvadratnom centimetru. To je premalo za normalno funkcionisanje čovjeka (pritisak na tlu je oko 1,03) pa se tako pritisak vazduha u putničkoj kabini održava na konstantnih 0,733 kilograma po centimetru kvadratnom.
Što je veća razlika u pritisku između vazduha van aviona i vazduha u njemu, veće je naprezanje svih strukturnih djelova letilice, pa tako i prozora.
Kako bi se pritisak regulisao, “rupa za disanje” – kakav je njen zvanični naziv – ponaša se poput ventila.
To omogućava da puna snaga vazdušnog pritiska djeluje na spoljni prozor, ostavljajući srednji raspoloživim za hitne slučajeve.
(b92.net)
