Hajer Taleb, naučni referent na britanskom Univerzitetu "Kardif Metropolitan" testirao je učinak sirupa urme, proizvedenog u Basri, na kolonijama bakterija koje je uzgojio u laboratoriju. Ustanovio je da urmin sirup sadrži brojne fenolna jedinjenja koja se prirodno formiraju sazrijevanjem ploda urme. Fenolna jedinjenja, kojih ima i u grožđu, utiču na ukus, teksturu i boju sirupa i poznati su kao odlični antioksidansi, a Taleb je nedavno ustanovio da imaju i antibakterijska svojstva.
Sirup od urmi pomiješao je s nekoliko bakterija, među kojima su bile staphylococcus aureus, escherichia coli, enterococcus spp. i pseudomonas aeruginosa. U predstojećih šest sati bakterije se nisu razmnožavale. Do tog je zaključka došao nakon što je isti test sproveo s vještačkim sirupima koji su sadržavali šećer istovjetan onome u urmama, ali u njima nije bilo fenolnih jedinjenja. Stoga nisu bili učinkoviti u sprečavanju daljnjeg razmnožavanja bakterija.
Rezultati istraživanja objavljeni su na godišnjoj konferenciji mikrobiologa, održanoj prošle sedmice u Velikoj Britaniji.
- Iako se rezultati zasnivaju na in vitro istraživanjima, oni upućuju na to da bi sirup urmi mogao biti vrlo koristan zbog antibakterijskih svojstava, a u nekim slučajevima i učinkovitiji od meda - smatra Ara Kanekanijan, prehrambena tehnološkinja i Talebova mentorica.
Iako je istraživanje još u laboratorijskoj fazi, Taleb i Kanekanijan vjeruju da će sirup urme, na kraju, imati kliničku primjenu poput meda koji se koristi kao dezinfekcijsko sredstvo za ozljede.
